Het waargebeurde verhaal van Emilie: Ik ben iemand/niemand

Emilie Winkelmans liet niet met zich sollen… Dat had ik thuis geleerd. Daar werd weinig gepraat. Er werd vooral geroepen. Als Dave en Frank, mijn oudere stiefbroers, weer eens een ruit ingesmeten hadden of tijdens het vechten een van hun ‘vrienden’ een bloedneus bezorgd hadden…
(Fragment uit ‘Ik ben iemand/niemand’ – G. Didelez, L. De Pril – 2009)

Armoede als verborgen realiteit

Ik ben iemand/niemand (2009) vertelt het aangrijpende, waargebeurde verhaal van Emilie. Opgegroeid in een groot gezin met veel liefde en veel armoede.
Met verhalen over misbruik, drugs, honger, geweld maar ook over liefde, vriendschap en de sterke familieband. Over de krachtige overlevingsdrang die Emilie en haar vriendje Nico in zich hebben en hoe zij steeds weer recht staat na een klap (letterlijk en figuurlijk).

Het toont een pijnlijke realiteit van armoede in een welvaartsstaat en is bij momenten moeilijk te geloven voor iemand die niet in zo’n situatie opgegroeid is.
Bij momenten lijkt het alsof alle seizoenen van Thuis samen gepropt werden tot één levensverhaal; met het verschil dat dit écht is. Dit is de realiteit en ze ziet er niet altijd mooi uit.

Het boek schuwt geen verhalen. Vanaf de eerste zin smijt het de ruwe, broodnuchtere realiteit in je gezicht en laat je niet meer los. Soms is het te hard om verder te lezen; maar voor iemand die deze wereld niet kent zo broodnodig om dat toch te doen. Voor iemand die wel in deze wereld zit, een toeverlaat.

Samen sterker

Emilie en Nico hebben een jaar lang hun leven verteld aan Guy Didelez (schrijver) met Lieven de Pril (vormingswerker) als steun. Gemakkelijk was het niet voor hen, maar ze zijn blij met het resultaat.
Ze willen dat dit boek als steun kan dienen voor zij die in hetzelfde schuitje zitten. Ze willen het belangrijke gevoel geven dat je niet de enige bent in zo’n situatie. Ze willen ook aantonen dat je zonder steun van anderen niet uit armoede geraakt; hoe sterk je zelf ook bent.

Omdat het boek zo’n belangrijke weergave is van armoede, werd dit breder gekaderd. In het nawoord wordt de inhoud in een maatschappelijk kader geplaatst en krijg je een lijst met hulpverlenende instanties.

Alles omtrent het boek en de inhoud ervan werd verzameld op een interessante website. Je kan er onder meer richtlijnen en didactisch materiaal vinden. Die zijn te gebruiken voor vormingswerkers maar ook voor leerkrachten middelbaar onderwijs die het boek als educatief leesmateriaal gebruiken.

Er werd ook een toneelstuk gebaseerd op het boek: ‘Leven in een krabbenmand’. De theatermonoloog werd gebracht door Marleen Merckx (Simonneke uit Thuis) vanuit het volwassen standpunt van Emilie.
Minstens even aangrijpend en hard als het boek, maar door Merckx haar ongeloofwaardige acteerprestatie liet het toch een veel minder diepe indruk na. Of het moet toen net haar avondje niet geweest zijn.

Een kleine tien jaar na de eerste publicatie van het boek is dit verhaal nog steeds zo herkenbaar en aanwezig in ons land. Ondanks alle tips en uitgebreid netwerk van degelijke hulpverlening, slagen we er niet in (generatie)armoede te keren. Het boek en de website blijven daarom zo ongelooflijk relevant tot op de dag van vandaag.

 

‘Nergens bij horen’ weegt soms zwaarder door dan het niet genoeg te eten hebben. Om je ‘mens’ te blijven voelen, is het nochtans belangrijk je problemen eens te kunnen vergeten of in gezelschap te vertoeven. (uit het nawoord)

 

De hulpverlening in België is talrijk en bewonderenswaardig. Maar toch blijven te veel mensen jaren in die hulpverlening ‘hangen’. De sleutel tot het doorbreken van de armoedecyclus is immers eigen empowerment.
ArmenTeKort heeft met uitvoerig onderzoek en talrijke praktijkervaringen aangetoond dat het buddyschap hiertoe bijdraagt. Het buddyschap bewijst dat het helpt om iemand in je leven te hebben die als gelijke naast je staat. Iemand die met een andere achtergrond uit een ander milieu komt. Iemand die je niet zal vertellen hoe het beter kan en wat je moet doen, maar iemand die er gewoon voor je zal zijn.

 

Benieuwd naar onze buddyverhalen?
Lees dan een van onze verhalen op onze blog en maak kennis met bijzondere mensen.

Luister je liever live naar de verhalen?
Kom dan zeker eens langs op een van onze infosessies!

 

– Hanne De Smedt, vrijwilliger ArmenTeKort vzw