fbpx

Leesgroep: “Enkele mensen helpen of de wereld veranderen?”

Leesgroep ArmenTeKort

In de leesgroep kwam laatst een herkenbaar kortverhaal van Godfried Bomans aan bod. In het kortverhaal “Het Kistje” van meesterverteller Bomans bij een personage één gulle gedachte passeren: “De wereld zit verkeerd in elkaar. (…) Het zou het beste zijn, indien ik al het geld, dat ik over heb en dat ik toch niet gebruik, aan het gezin geef aan de overkant. Misschien wordt dat bleke kereltje dan beter.” Om dan toch maar terug te keren naar zijn eerste gedachte: “Iedereen moet voor zichzelf zorgen en de wereld is nu eenmaal zoals zij is.” Misschien dat daardoor het jongetje aan de overkant gestorven is?

 

Daarna lazen we twee gedichten. Eentje daarvan wil ik met jullie delen. Want toen we het lazen, werd het even stil aan tafel. Het raakte ieder van ons. Iemand zei: “Ik word hier emotioneel van.” Gaat dit gedicht nu niet precies over waar het in ATK om gaat? Trouwens overal waar men probeert om mensen te helpen? “Het werd nochtans bijna 100 jaar geleden geschreven!”

Een nachtonderkomen – (Bertold Brecht)

Ik heb gehoord dat in New York
Op de hoek van de 26ste straat en Broadway
Tijdens de wintermaanden elke avond een man staat
En de daklozen die zich daar verzamelen
Door geld te vragen aan voorbijgangers een nachtonderkomen verschaft.

De wereld wordt daardoor niet anders
De verhoudingen tussen de mensen worden niet beter
Het tijdperk van de uitbuiting wordt er niet door verkort
Maar enkele mannen hebben een nachtonderkomen

De wind wordt een nacht lang ver van hen gehouden
De sneeuw die voor hen was bestemd valt op de straat.

Leg het boek niet neer, jij die dat leest mens
Enkele mensen hebben een onderkomen voor de nacht
De wind wordt een nacht lang ver van hen gehouden
De sneeuw die voor hen was bestemd valt op de straat.

Maar de wereld wordt daardoor niet anders
De verhoudingen tussen de mensen worden er niet beter door
Het tijdperk van de uitbuiting wordt er niet door verkort.

(Gedichte und Gedichtfragmente 1928-1939)

We merkten nog iets op: de tweede en de derde strofe zijn bijna hetzelfde, enkel de volgorde van de zinnen is anders. Waarom zou de dichter dat doen? Samen gingen we op zoek. En we vonden een antwoord. In de tweede strofe zegt de dichter dat je de wereld kan veranderen door slechts enkele mensen te helpen. In de derde strofe zegt hij dat je door enkele mensen te helpen niet de hele wereld verandert. Deze tweestrijd, deze twijfels herkenden we maar al te goed bij onszelf.

En zo werd het opnieuw even stil rond de tafel. We hadden samen dit geweldige gedicht aangevoeld en onze gedachten kunnen delen. Zalig! Beter dan dat kan je je maandagavond of dinsdagochtend niet doorbrengen, toch?

Kom je volgende keer ook een keer mee luisteren? Tweewekelijks lezen we een verhaal en een gedicht om even bij stil te staan.
Je bent van harte welkom op dinsdag 21 augustus om 10 uur in de schaduwrijke tuin van Rudi in de Wetstraat 93 in Antwerpen (zijstraat van de Kerkstraat in Borgerhout)!
Het is gratis. Geef gewoon een seintje op marleen.van.dyck@telenet.be dat je langskomt.

– Marleen Van Dyck, leesbegeleidster van de ATK leesgroep en buddy