fbpx
Dagboek van een buddy: Luc (3)

Dagboek van een buddy: Luc (3)

Zaterdag 9 februari 2019: vertrouwen is een dans

Vandaag staat de workshop Onbevooroordeeld kijken en vertrouwen opbouwen op het programma. Het toeval wil dat ik tijdens mijn treinritje naar Antwerpen al mag kennismaken met onze lesgeefster van vandaag, Mireille Peeters. Deze dame is coach en trainer bij Arcturus en heeft daarnaast ook een eigen coachpraktijk. Het is een leuk eerste gesprekje en wat me onmiddellijk opvalt is dat Mireille veel dynamisme, vertrouwen en energie uitstraalt. Eens op het ArmenTeKort-hoofdkwartier worden de kelen nog even gesmeerd en dan vliegen we erin.

Mireille Peeters, ArmenTeKort-docent

Onbevooroordeeld kijken: ook ik vind dat best moeilijk. Je velt al snel een oordeel vanuit je eerste indrukken.

Vandaag leren we onder andere hoe ons intern wereldbeeld onze emoties stuurt, wat mijn eigen wereldbeeld is en hoe dat tot stand komt. Daarnaast trainen we ook hoe je ruimte kan maken voor de andere zonder jezelf te verliezen. Voor mij een belangrijk issue want ik ken mezelf.

Onbevooroordeeld naar iemand kijken vind ik ook best moeilijk, omdat je dikwijls al snel een oordeel velt vanuit je eerste indrukken zonder daarbij stil te staan. Soms ontstaat er zo zelfs een patroon. Het is duidelijk dat als je iemands vertrouwen wilt winnen en samen op weg wil gaan, je moet kunnen starten vanuit een positie met zo min mogelijk vooroordelen.

Daarnaast toont ze op welke manier je rapport kan maken. Eenvoudig gezegd, hoe kan je contact maken met je buddy zodat hij vertrouwen in je krijgt als spreker – maar ook als mens? Zo kan het overnemen van bepaalde houdingen, handelingen en zelfs de tonaliteit van je stem helpen om een natuurlijke klik te maken. Simpel maar nuttig om te weten.

Op het einde van de workshop zet Mireille ons zelfs aan het dansen om aan te tonen dat je op verschillende manieren kan communiceren en hoe je de manier van communicatie kan aanpassen aan de persoon tegenover je. Zodat die zich comfortabeler voelt of meer vertrouwen krijgt om mee te gaan in het gesprek.

Het was in elk geval een zeer boeiende en dynamische workshop en geweldig goed gebracht door Mireille. Wanneer ik tijdens de terugrit alles wat ik gehoord en opgenomen heb nog eens de revue laat passeren, kan ik niet vermijden dat een gevoel van onzekerheid weer binnensluipt. En ik me afvraag hoe ik al die informatie in de praktijk correct kan toepassen.

 

Zaterdag 16 februari 2019: over sterktes en zwaktes

Vandaag staan de laatste 2 etappes van het eerste gedeelte van onze opleiding op het programma. In de voormiddag krijgen we inzicht in wat het betekent en hoe je onbevooroordeeld en vanuit gelijkwaardigheid de andere kan benaderen.

Deze workshop “ Gelijkwaardigheid “ wordt gegeven door Mirjam Beyens, die coördinator is van Eigen Kracht Conferenties. Er wordt ons geleerd hoe we op basis van gelijkwaardigheid met iemand kunnen omgaan en samen op stap gaan. Het vertrekpunt is dat je de andere even hoog inschat als jezelf, zowel in denken als in handelen. Ook wederkerigheid – geven en nemen zonder machtsverhouding – is belangrijk.

Ook het feit dat veerkrachtige mensen dikwijls willen ingrijpen en “helpen” om resultaat te bekomen, wordt onder de loep genomen. “Er zijn, er zijn, er zijn” en “passief actief zijn” worden bijna mantra’s die gedurende de hele workshop weerklinken. Ik vind het weer best moeilijk en zelfs een beetje tegenstrijdig om niet in te grijpen maar te vertrouwen op de eigen kracht van de buddy. Want deze heeft toch hulp nodig of verwacht dat zelfs. Het is voor mij in elk geval een doordenkertje dat me ook achteraf nog een tijdje zou bezig houden. Langzaam maar zeker begin je het doel en de manier waarop te zien.

Tot mijn verbazing zie ik hoe bepaalde eigenschappen zowel op de pro- als contralijst verschenen.

Wat me ook sterk bij blijft en ik een echte eyeopener vond was de oefening die we op het einde van de workshop deden. De cursisten werden in twee verdeeld en elke groep kreeg een waargebeurde situatie te horen. Aan de ene groep werd gevraagd om de positieve en sterke kanten van de persoon in kwestie op te schrijven. Aan de andere helft werd gevraagd om de negatieve en zwakke punten te noteren. Daarna worden beide lijsten vergeleken en zie je tot je eigen verbazing dat bepaalde punten op beide lijsten voorkomen. Op de ene krijgen ze een positieve interpretatie, terwijl ze op de andere een negatieve context krijgen.

Daarnaast werd ook heel duidelijk hoe makkelijk je verkeerde conclusies trekt aan de hand van een eerste indruk of waarneming. Zo was er een alcoholgeur wanneer de buddy de deur opende. Ik zat in de “negatieve” groep en prompt werd er “alcoholprobleem” op het bord geschreven. Achteraf bleek dat de persoon in kwestie alleen bij die afspraak had gedronken, om zichzelf moed in te drinken voor deze eerste en spannende ontmoeting. Het maakte nog maar eens duidelijk hoe gemakkelijk we een oordeel over iemand vellen aan de hand van een eerste indruk. Eerlijk gezegd schaamde ik mezelf zelfs een beetje over het feit dat ik met beide voeten er zomaar was ingetrapt.

Na een ontspannende lunch samen met John – waar we nog wat napraten en elkaar ook wat beter leren kennen – zijn we klaar om als toetje de laatste brok buddykoek te verorberen.

 

Zaterdag 16 februari 2019 (namiddag): laat je Oma thuis

Als laatste maar zeker niet de minste staat de workshop “ Valkuilen in het buddyschap” op het programma. Marijke Moens doceert deze workshop: haar ken ik ondertussen al. Ik zou haar durven omschrijven als een duivel-doe-al voorzien van een hele lading Duracel batterijen van de nieuwste generatie. Want op haar energiepeil en gedrevenheid staan geen limiet. Naast medeoprichtster van ArmenTeKort is ze ook docent aan de AP Hogeschool (opleiding ergotherapie) en leidt ze de voedselbedeling voor daklozen bij Dakant in goede banen.

Ik ben ervan overtuigd dat ik meermaals in deze valkuil zal trappen.

Tijdens deze voorlopig laatste sessie wordt ons nog eens duidelijk gemaakt wat er van ons verwacht wordt, maar vooral wat er vooral NIET verwacht wordt. Iemand ondersteunen zonder op bepaalde momenten het heft in eigen handen te nemen is dikwijls een moeilijke zaak. Ik ben ervan overtuigd dat ik meermaals in deze valkuil zal trappen. Een heel goed hulpmiddel om op het rechte pad te blijven is het kaartje dat we krijgen waarop we kennis maken met OMA – NIVEA – ANNA – OEN – DIK en LSD.

Zij die de opleiding gevolgd hebben weten waarover het gaat. En de anderen zullen het hopelijk vroeg of laat ontdekken, als ze het pad van het buddyschap zelf gaan bewandelen. Het kaartje met ezelsbruggetjes zal na de workshops een vaste plek op m’n bureau krijgen, zodat ik het tijdens het schrijven van m’n dagboek regelmatig eens kan herlezen. Ook het feit dat we GEEN hulpverleners zijn, maar wel een aanvulling, wordt nog eens dik in de verf gezet. Daarnaast krijgen we nog een heleboel nuttige tips die kunnen bijdragen aan het goed verloop van ons buddytraject en de opstart ervan.

Samen sterk is hier zeker van toepassing.

Wanneer de workshop op z’n einde loopt, krijgen we nog een vragenlijst. Daarop geven we aan hoe wij hopen dat onze toekomstige buddy zal zijn, onze interesses en wat we eventueel zeker niet wensen. Dat alles is echter maar een leidraad om een geschikte match te vinden. Je kan ook aangeven of je onmiddellijk buddy wil worden, liever een andere taak wil opnemen of zelfs voorlopig nog even wil afwachten. Van enige druk vanuit ArmenTeKort vzw om onmiddellijk in het buddyschap te stappen is er geen sprake.

Wanneer we deze laatste stap gezet hebben en we onze lijsten afleveren, heerst er een behoorlijke drukte. Ik zie verschillende reacties. Sommigen zijn blij dat het voorbij is, anderen zijn uitgelaten en staan te trappelen om eraan te beginnen en bij nog anderen steekt de twijfel de kop op – of ze dit wel kunnen. Marijke fungeert hier een beetje als katalysator en spreekt sommigen wat moed in en geeft anderen nog een extra boostje. Ikzelf keer huiswaarts met het gevoel dat het allemaal zeker de moeite waard was om te doen en met de hoop dat ik al de kennis binnen afzienbare tijd in de praktijk toepas.

Het feit dat we in elk geval goed voorbereid aan het buddywerk beginnen, geeft mij in elk geval een goed gevoel en de zekerheid dat ik niet hulpeloos op de golven van het buddyschap zal ronddobberen. Ook de opvolging en de ondersteuning waarop we zullen kunnen rekenen vanuit ArmenTeKort tijdens ons avontuur is een zekerheid en dat versterkt de motivatie om er iets goeds van te willen maken. ‘Samen sterk’ is hier zeker van toepassing.

Volg ons verhaal in je mailbox!